Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to zaburzenie, które może znacząco wpływać na różne aspekty życia osoby, zarówno osobiste, jak i zawodowe. Osoby z ADHD często zmagają się z trudnościami w koncentracji, impulsywnością oraz nadmierną aktywnością, co może prowadzić do problemów w nauce, pracy oraz w relacjach interpersonalnych. Częstym pytaniem jakie pada od osób z ADHD (oraz ich otoczenia) jest pytanie: kiedy i warto korzystać z psychoedukacji a kiedy przydatna może być terapia? Jedna uwaga porządkująca: niniejszy tekst dotyczy sytuacji osoby dorosłej z ADHD. W jaki sposób psychoedukacja może pomagać przy ADHD? Zrozumienie ADHD Pierwszym krokiem w radzeniu sobie z ADHD jest zrozumienie samego zaburzenia. Psychoedukacja dostarcza wiedzy na temat objawów, przyczyn i mechanizmów działania ADHD. Dzięki edukacji osoby z ADHD mogą: Techniki radzenia sobie Psychoedukacja oferuje również konkretne strategie i techniki, które mogą pomóc w zarządzaniu objawami ADHD: Wzmacnianie poczucia własnej wartości Psychoedukacja może również przyczynić się do poprawy poczucia własnej wartości. Zrozumienie, że ADHD nie definiuje wartości danej osoby, może pomóc w: Kiedy warto skorzystać z psychoterapii? Pierwszym krokiem, który może skłaniać do podjęcia psychoterapii jest niewystarczalny wpływ psychoedukacji. Napiszę to wprost: budowanie zwiększonego poczucia wartości czy praca nad negatywnymi myśleniami będą przebiegały znacznie sprawniej i szybciej w relacji terapeutycznej. Wzmacnianie samoakceptacji bez kontaktu z drugim człowiekiem jest bardzo trudne. Wyłapywanie swoich automatycznych myśli, które są nieadekwatnym opisem rzeczywistości: samemu często jest praktycznie niemożliwe. Czasem psychoterapia jest niezbędna z tego względu, że istnieje duże współwystępowanie ADHD i depresji czy stanów lękowych. Doświadczenia dzieci z ADHD ze względu na ogromną liczbę negatywnych komunikatów często się przekładają na bardzo duży wstyd u osoby dorosłej. I praca z własnym wstydem bez wsparcia teraputy jest rzadko kiedy możliwa (i rzadko kiedy skuteczna). Regulacja emocji to ważna część terapii przy ADHD. Sam stosuję dużo elementów z technik z terapii opartej na mentalizacji. O MBT rzadko kiedy się pisze w kontekście leczenia ADHD aczkolwiek z mojej perspektywy jest to podejście skrojone na miarę ze względu na: ADHD a współwystępowanie depresji i lęku Badania pokazują, że osoby z ADHD mają wyższe ryzyko wystąpienia współwystępujących zaburzeń, takich jak depresja i lęk (Biederman et al., 2006). Przyczyny tego zjawiska mogą obejmować: To wszystko sprawia, że psychoterapia często jest niezbędnym elementem, żeby osoba z ADHD mogła przestać psychicznie cierpieć. Z jakich metod terapii warto skorzystać? Z mojej perspektywy należy nie tyle szukać konkretnego nurtu ale psychoterapeuty, który ma wiedzę na temat ADHD i doświadczenie w terapii z osobami z ADHD (nie ma nurtu, w którym każdy terapeuta miałby taką wiedzę). Szukasz terapeuty, który ma wiedzę w temacie ADHD? Jeśli potrzebujesz wsparcia i mieszkasz w Warszawie lub okolicach to zapraszam do kontaktu: umów się na konsultację. Autor tekstu: Przemysław Rosa – psychoterapeuta (z ukończonym 4 letnim szkoleniem w Laboratorium Psychoedukacji) i psychotraumatolog. Łączy w swojej codziennej pracy techniki z terapii psychodynamicznej (z wykorzystaniem terapii opartej na mentalizacji – MBT) wraz z pracą z ciałem i układem nerwowym (student Somatic Experiencing™, praktyk Brainspotting). Bibliografia
Kategorie